Lucelle is ontzettend blij met de schilderingen op het viaduct en trots dat het gelukt is. Het was nog een heel traject. “Ik loop vanuit onze wijk altijd via het viaduct naar het bos. Daar ligt al jaren afval, onder meer van drugsgebruik. De stronken die er liggen voor de dieren werden regelmatig in brand gestoken. Iedereen in de buurt had het over die duistere plek.” Lucelle had al langer in haar hoofd hier iets aan te doen. Tot het moment dat ze er 3 jaar geleden weer onderdoor liep en zag dat er met grote lelijke letters het woord ‘kanker’ op de grond was geschreven. “Aangezien ik hier zelf mee te maken heb gehad, raakte dit me diep. Ik dacht: ‘Nu is het klaar!’”