Speech dodenherdenking

Dames en heren, jong en oud, inwoners van onze gemeente, Vanavond komen we samen in stilte. Niet omdat stilte alles oplost, maar omdat stilte soms de enige manier is om echt ruimte te maken. Voor herinnering. Voor verdriet. Voor dankbaarheid. Voor alles waarvoor woorden eigenlijk te klein zijn. Op deze avond herdenken we de mensen die zijn omgekomen in de Tweede Wereldoorlog. We herdenken ook de mannen en vrouwen die daarna hun leven verloren in oorlogen en vredesmissies, voor onze vrijheid en veiligheid. Dat zijn grote woorden. Vrijheid. Veiligheid. Democratie. Maar uiteindelijk gaan die woorden over heel gewone dingen. Over naar school kunnen gaan. Over hardop mogen zeggen wat je denkt. Over thuiskomen op een plek waar je je veilig voelt. Over een leven waarin je niet bang hoeft te zijn voor geweld, onderdrukking of oorlog. Juist omdat die dingen zo gewoon lijken, vergeten we soms hoe bijzonder ze zijn. Tot het ergens in de wereld misgaat. Tot vrijheid onder druk komt te staan...